یکی از مهمترین عواملی که شخصیت نهایی قهوه را شکل میدهد، خاستگاه یا محل کشت دانه قهوه است. بسیاری از تفاوتهایی که در عطر، طعم، اسیدیته، تلخی و حتی میزان کافئین قهوهها احساس میکنیم، مستقیماً به جایی برمیگردد که قهوه در آن رشد کرده است. شرایط اقلیمی، ارتفاع از سطح دریا، نوع خاک و روشهای کشت، همگی در کنار هم باعث میشوند هر منطقه امضای طعمی خاص خود را داشته باشد.
در این مقاله بررسی میکنیم که خاستگاه قهوه چگونه بر ویژگیهای حسی و فنی آن تأثیر میگذارد.
خاستگاه قهوه به کشور، منطقه یا حتی مزرعهای گفته میشود که دانه قهوه در آن کشت شده است. هر خاستگاه شرایط طبیعی منحصربهفردی دارد:
این عوامل در کنار هم روی رشد دانه قهوه و ترکیبات شیمیایی آن اثر میگذارند و در نهایت طعم و عطر خاصی ایجاد میکنند.
عطر قهوه یکی از اولین ویژگیهایی است که قبل از نوشیدن احساس میشود. قهوههای مناطق مختلف، پروفایل عطری متفاوتی دارند:
طعم قهوه بیشترین وابستگی را به خاستگاه دارد. ارتفاع بالا معمولاً باعث رشد آهستهتر دانه میشود و این موضوع به پیچیدگی طعمی بیشتر کمک میکند.
برای مثال:
برخلاف تصور عمومی، خاستگاه بهطور غیرمستقیم بر میزان کافئین اثر میگذارد. عامل اصلی کافئین، نوع دانه (عربیکا یا روبوستا) است، اما شرایط رشد نیز بیتأثیر نیست.
به همین دلیل بسیاری از قهوههای آسیایی و آفریقایی که روبوستا هستند، کافئین بالاتری دارند.
شناخت خاستگاه کمک میکند:
برای خرید عمده، این شناخت حتی اهمیت بیشتری پیدا میکند، چون مستقیماً روی رضایت مشتری نهایی اثر میگذارد.
خاستگاه قهوه یکی از اصلیترین عوامل تعیینکننده عطر، طعم و حتی قدرت قهوه است. از اسیدیته زنده قهوههای آفریقایی تا طعم شکلاتی قهوههای آمریکای جنوبی، هر منطقه داستان خاص خودش را در فنجان شما روایت میکند. اگر بهدنبال انتخاب حرفهایتر قهوه هستید، توجه به خاستگاه اولین قدم است.
مطالب مرتبط
